bir bayram, önce güçsüzler sonra da çocuk esirgeme kurumunun bi yurduna gitmiştik elimizde lokumlarla pastalarla.
lise 1’deydik daha düşünememişiz yaşlıların şekeri, tansiyonu olduğunu verdiğimiz lokumlara kızmıştı hastabakıcılar. hayatımda hiç unutmayacağım bi gündür..
akıl sağlığını yitirmiş yaşlıların olduğu kat travmatik olarak etkilemiştir hepimizi.
idrar kokuları, kendini bilmez şekilde ordan oraya yürüyen belleri iki büklüm yaşlılar, bayramını kutladığımız halde yüzümüze boş boş bakan amcalar…
bi daha gidemedim, gitmem de öyle bi yere.
ordan çıkıp çocuk yurduna gittik, moralimizin düzeleceğini umarak ama orada da sürekli üzerimizdeki atkıyı kaşkolü isteyen, elimizdeki şekerlere saldıran yokluk içinde büyüyen, tüm yurdun zorla kendilerine temizlettirildiğini, bazen bakıcılardan dayak yediklerini söyleyen çocuklar..
ne yapacağımızı şaşırmıştık.
aslında özel izin almak gerekiyor, acaba bizi nasıl sokmuşlardı içeri.
belki bayram günü ve yaşımız da küçük olduğu içindir..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder