sevgili pembe
sen de güllerle konuşabiliyo musun gümüşle yazabildiğim gibi.
siyahın üzerine bulaşan gümüşü sildi silgin.
otobüste tıngır mıngır giderken kalem bulamayıp da cep telefonuna yazdığı hikayeyi hatırlıyo musun. ne kaldı ki ondan geriye?
cümleleri yarım kalmış bi hikaye. yarım kalmış besteleri gibi.
ve yarım kalmış duygularımız..
çok saygınız biz, öyle ki tüketmeyiz hiç bişeyi. o yüzdendir boğazımıza takılı kalan o yumrular, yaşanmamışlıklar.
ne olurdu bugün kapağa aldanmasaydım, başucumda müzik olsaydı.
onun yerine oscar amca var, mavi kaplı asaletiyle sıcak kalorifer üzerinde dinleniyo şu an.
yatağım bi rahim adeta, kucaklıyor beni, sıcağını bırakmak istemiyorum. pencereden sızan ışıklı gün kızıyor bunun için, yakıyor gözlerimi.
yastiğimin kenarında gözü açık uyuklayan peluşum, çocukluğumdan izler taşıyan duvarıma dönük kapıyorum gözlerimi.
sabah ezanını sevemedim bi türlü..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder