ne zaman içime biraz fazlaca baksam, yükseklik korkum depreşir demiş şair.
saç diplerimdeki ürperti doluyor yavaaş yavaş karın boşluğuma, ordan süzülüyor ayak uçlarıma.
tüm vücudumu ele geçirdiğini anladığımda artık çok geç.
bedenim düşler aleminin tatlı sersemliği tarafından zaptedilmiş.
okyanus dalgalarının bu saatte odamda ne işi var!?


ikinci beste:)